• harry

     


    Wat is jouw superkracht als ondernemer?

     

    *De test is gratis en je gegevens zijn veilig
    "Verbluffende test! Klopt feilloos!" reactie Tanja

  • Ik staarde naar de afgrond…klaar om te springen

    Geschreven door Harry Stoffelen

    De belangrijkste leugen die zelfstandigen zichzelf vertellen, waardoor ze zichzelf niet goed verkopen.

    Daar stond ik, starend naar de afgrond. En ik wist het zeker…dit keer ga ik springen.

    Met een diepe rust boog ik me steeds verder voorover.

    Ik liet los en daar ging ik. Van 100 meter hoog. Wat een vrij gevoel!

    En dat terwijl ik eigenlijk nooit veel met hoogtes heb gehad.

    Vijftien jaar geleden was ik ook al eens gesprongen, maar toen was het niet echt geslaagd.

    Teveel twijfel en angstzweet. Ik had geen moment genoten. Mijn besluit: dat doen we maar niet meer.

    Ik wist het zeker: ik had hoogtevrees.

    abseilen_euromast_2013-08-25-13-34-19

    Waarom nu dan toch?

    Simpel…ik werd voor het blok gezet.

    “Ik heb een verrassing voor je geregeld en we moeten nu weg.”

    En daar kwam ik aan…bij de Euromast. Op de grond staarde het touw me al aan. Weg verrassing.

    Een uur later tokkelde ik vol overtuiging naar beneden. Twee keer zo hoog als vijftien jaar geleden. Maar dit keer was er geen hoogtevrees te bekennen.

    Hoe kan dat??

    En wat heeft dat in hemelsnaam met ondernemen te maken?

    Hoogtevrees is angst nummer 1 onder zelfstandigen

    Denk hier eens over na: wat weerhoudt je ervan om te doen wat je moet doen? Om keuzes te maken waarvan je weet dat ze je bedrijf van goed naar geweldig zullen brengen?

    Waarom stel je dat belletje steeds uit? Waarom ben je zo bescheiden bij netwerkbijeenkomsten? Waarom durf je geen hoge prijzen te vragen? Waarom moet die blog perfect zijn voordat je hem plaatst?

    Mijn mening? Hoogtevrees.

    Om op te vallen moet je jezelf als ondernemer belangrijk maken. Als het ware optillen naar een hoger niveau.

    En dan kan het voor je gevoel diep vallen zijn. Je loopt het risico dat anderen je niet goed genoeg vinden. Dat je contact verliest, omdat anderen vinden dat je ‘te verkoperig’ of opdringerig overkomt.

    Leuk. Maar wat doe je eraan?

    We gaan even terug naar mijn sprong.

    Toen ik onderaan de Euromast stond was mijn eerste gedachte: “Ik zie wel wat er gebeurt als ik in mijn tuigje ben gesnoerd.”

    Maar toen besefte ik:  was dat 15 jaar geleden ook niet mijn strategie?

    Goed, dat ging dus niet werken.

    Dus ik nam een besluit, ver voordat ik boven stond: “Ik ga hoe dan ook springen.” Dit moest en zou het moment zijn dat ik mijn angst ging overwinnen.

    Dit werd mijn mantra elke keer als de twijfel weer toesloeg. Dan zei ik resoluut in mezelf “Tja, ik mag best twijfelen, maar ik ga toch springen.”

    En toen ik 100 meter in de diepte staarde riep ik het net iets vaker en harder.:)

    En voor ik het wist vloog ik door de lucht. En ik genoot!

    Neem het besluit als je nog beneden staat

    De moraal?

    Als ik niet onderaan al had besloten dat ik ging springen, dan weet ik zeker dat ik mijn ervaring van 15 jaar geleden nog een keer ‘lichtjes’ had overgedaan.

    Maar besef wel: in de kern had mijn besluit absoluut niks te maken met de sprong.

    Ik besloot namelijk dat ik iemand wilde zijn (sterker nog, dat ik iemand ben!) die zijn angsten overwint in plaats van iemand met hoogtevrees. Die ‘hoogtevrees’ was een illusie die ik zelf had gecreëerd.

    Het ging over mijn identiteit. En over de leugen die ik tegen mezelf had verteld al die jaren.

    Vasthouden aan je identiteit is je belangrijkste motivator: kies daarom verstandig!

    Veel zelfstandigen die ik tegenkom doen het ook. Ze hebben ergens in hun leven bepaald dat ze geen ondernemer zijn of geen verkoper.

    En dat vind ik zo zonde. Natuurlijk zijn er geboren ondernemers. Maar er zijn net zoveel (of meer) voorbeelden van ooit ‘commerciële nitwits’ die succesvolle bedrijven hebben opgebouwd.

    Vorige week vroeg een klant aan me: “hoe kom ik toch van mijn angst af om leads te bellen?”

    Ik had haar alle trucs in het boek kunnen leren om zichzelf te ontspannen en om haar mening over het bellen te veranderen.

    In plaats daarvan vroeg ik haar:

    “Heb je diep van binnen al besloten dat je een echte ondernemer bent? Met alle eigenschappen en verplichtingen die daarbij horen?”

    Die vraag kwam als donderslag bij heldere hemel. Ze besefte dat ze zichzelf onbewust nog de kans gaf om op het laatste moment (bovenaan het gebouw) te kijken hoe het zou bevallen.

    Op dat moment hebben we samen een besluit genomen: “ze gaat volledig voor het ondernemerschap en alle aspecten die daarbij horen.”

    Vijftien minuten na ons gesprek kreeg ik een berichtje dat ze haar eerste telefoontje had gepleegd. Met succes!

    Hoe zit het bij jou? Heb jij al besloten dat je een ondernemer bent in hart en nieren? Zeg je tegen jezelf “Tja, ik mag best bang zijn, maar ik doe het toch”?

    Zo niet, wat loop je daardoor mis? Wat is het ergste wat er kan gebeuren doordat je jezelf voor de gek houdt?

    Je kiest je identiteit: als je jezelf zonder excuses als ondernemer ziet, dan ben je het ook. Met alle gevolgen van dien 🙂



    Spreekt dit artikel je aan? Meld je nu aan voor mijn E-zine met tips en ontvang ook gratis mijn werkboek!
     
    E-mail*
    Voornaam*
     
    je gegevens worden vertrouwelijk behandeld
     
    dit veld niet invullen s.v.p.



    Jouw reactie op Ik staarde naar de afgrond…klaar om te springen

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

    css.php